Erkenning, Mediation en Fukuyama

“De mens heeft een aangeboren verlangen naar erkenning”, aldus Fukuyama.

De mens heeft een aangeboren verlangen naar erkenning”, schreef Francis Fukuyama in zijn nieuwste boek ‘De identiteit’. Hij concludeerde dat voorspoed en vrede voor de mens alleen niet genoeg zijn maar dat “erkenning” essentieel is.

 

In de Volkskrant van 15 maart jl. en in het Financieel Dagblad van 16 maart, las ik het artikel van Fukuyama over de bedreiging die identiteitspolitiek kan opleveren voor de moderne liberale democratie en de problematiek die ontstaat als mensen in een hokje worden gestopt.

 

Voor het eerst lees ik over het begrip “Megalothymie”, wat door Fukuyama wordt toegelicht als: De ziel verlangt ernaar te worden erkend als superieur. Ik kende het begrip eerlijk gezegd niet.

 

Fukuyama zegt ook dat dit verlangen ‘erkend te worden’ van belang is om de polarisatie in de samenleving tegen te gaan. Het verleent mensen hun identiteit. De bewustwording van ‘het belang elkaar te ‘erkennen’ zorgt ervoor dat mensen weer met elkaar in verbinding komen. Dit negeren of niet inzien zal de democratie (nog verder) doen uithollen.

“De mens heeft een aangeboren verlangen naar erkenning”.

Erkenning en Mediation

Op individueel niveau, is dit ‘erkend worden’ ook van essentieel belang. Zeker in polariserende situaties zoals bijvoorbeeld bij een conflict. Mensen in een ruzie willen overtuigen en erkend worden in hun gelijk. De eigen standpunten ‘moeten’ gehoord worden, desnoods luidkeels. De ander wordt veroordeeld en beoordeeld en alles wat de ander zegt is per definitie onwaar.

 

Partijen die ruzie hebben zitten vaak zo ‘in hun hoofd’ en in de emotie waardoor ze niet bezig zijn met het feit of de boodschap wel aankomt bij de ander. Dit geldt wederzijds want ieder draait zijn eigen verhaal af, belicht de feiten vanuit het eigen standpunt zonder zich druk te maken wat de ander ervan hoort.

 

Hoe kun je iemand overtuigen die jou niet hoort? En hoe kun je tot een oplossing komen in een conflictsituatie als je over en weer niet bereid bent om naar elkaar te luisteren? In dat geval zal er altijd een ‘padstelling’ blijven.

 

Echter, zodra men in staat is zich oprecht te verdiepen in de argumenten, drijfveren of belangen van de ander voelt de ander zich erkend en gehoord. Hierdoor ontstaat er ruimte in het gesprek. Andersom geldt dit uiteraard ook. Een van beide partijen zal hier de eerste stap in moeten durven zeggen.

‘Ervoor zorgen dat er erkenning en verbinding komt tussen mensen is niet alleen op mondiaal niveau van belang maar ook op individueel niveau essentieel.’

Het ‘erkennen’ gaat nog een stap verder. Zodra men zich ‘erkend’ voelt in het feit dat er geluisterd wordt door de ander kan er een constructief gesprek plaatsvinden richting een oplossing. De Mediator kan gerichte vragen stellen om zo de belangen achter de standpunten inzichtelijk te krijgen voor beide partijen.

Conflictoplossing door erkenning

En nog een stap verder gaat het als er erkenning kan komen voor elkaars belangen. Door deze erkenning komt het conflict in een ander licht te staan met verbinding tot gevolg. Standpunten zijn lastiger te verenigen terwijl begrip hebben voor de belangen van elkaar kan leiden tot nieuwe nog onontdekte mogelijkheden. Daarna komt een definitieve oplossing vaak snel op tafel. Zonder erkenning en verbinding is het bijna niet mogelijk om tot een gedragen oplossing te komen.

 

Ervoor zorgen dat er erkenning en verbinding komt tussen mensen is niet alleen op mondiaal niveau van belang maar ook op individueel niveau essentieel. Mediation helpt daarbij. Ik help daarbij.

 

Bron: Volkskrant 15 maart 2019; Financieel Dagblad 16 maart 2019

 

 

 

Empathie: De kracht van verbinding

Mediation het vechtmodel conflicten zeist

Vechtmodel voor conflicten is niet meer van deze tijd

Mediation en conflicten in de rechtspraak: gericht zoeken naar oplossingen

In een van haar togacolumns pleit Britta Böhler voor een andere aanpak bij conflicten. Zij baseert zich daarbij o.a. op het rapport Menselijk en rechtvaardig – Is de rechtsstaat voor de burger? van het Hague Institute for Innovation of Law (HiiL) dat begin mei is verschenen. In het rapport wordt geconcludeerd dat conflictbeslechting zoals dat nu in ons huidig rechtssysteem is ingericht, niet (meer) voldoet aan de behoeftes van de burgers.

“Er is een groeiende hoeveelheid conflicten die helemaal niet wordt opgelost”, aldus de onderzoekers.

Recent is de rechtbank Amsterdam in civiele zaken gestart met het project GOO, dat staat voor ‘Gericht op oplossing’. In de praktijk blijkt dat deze aanpak van de rechtbank duidelijk zijn vruchten afwerpt. Mensen gaan in gesprek met elkaar, de belangen worden in kaart gebracht en er wordt onder begeleiding van de rechte gezocht naar oplossingen. Het resultaat zijn schikkingen in plaats van lange slepende procesgangen. Een soort mediation dus maar dan onder het toeziend oog van de rechter.

Wat verklaart dit succes?

Lees meer

Rijdende Rechter? Mobiele Mediator©

Rijdende Rechter? Mobiele Mediator©

Hoera, vanavond is hij weer op tv: de Rijdende Rechter. Altijd weer leuk en leerzaam om Mr. Visser in actie te zien. Ik heb er zin in.
Zeker nu ik net mijn eerste schreden op het Twitter-pad heb gezet en De Rijdende Rechter mij wil volgen! Hoe leuk is dat? Een mediator die gevolgd wordt door de Rijdende Rechter. Er komt spontaan een rijm bij mij omhoog borrelen.

Lees meer